Viðeigandi kröfur um prófun á rannsóknarstofu
Efnafræðileg hvarfefni eru háhrein efni sem uppfylla ákveðnar gæðakröfur og eru efnislegur grunnur greiningarvinnu. Hreinleiki hvarfefnisins er mjög mikilvægur fyrir greiningarprófið. Það mun hafa áhrif á nákvæmni niðurstöðunnar. Ef hreinleiki hvarfefnisins uppfyllir ekki kröfur greiningarprófsins er ekki hægt að fá nákvæmar greiningarniðurstöður. Rétt val og notkun efnafræðilegra hvarfefna mun hafa bein áhrif á árangur eða mistök greiningartilraunarinnar, nákvæmni tilraunarinnar og kostnað við tilraunina. Þess vegna verður notandi tækisins að skilja að fullu eðli, gerð, notkun og notkun efnahvarfefnisins.
Í samræmi við gæðastaðla og notkun er hægt að skipta efnafræðilegum hvarfefnum í stórum dráttum í staðlað hvarfefni, algeng hvarfefni, háhreinleika hvarfefni og sérstök hvarfefni.
1 Almennar kröfur um skoðunaraðferðir
- 1 Vigtun: vísar til vigtunaraðgerðarinnar með voginni, nákvæmniþörfin er gefin upp með virkum tölustaf gildisins, svo sem „vega 20.0g…“ Nákvæmni vigtunar er ±0.1g; „vegur 20.00g…“ Nákvæmni magnsins er ±0.01g.
- 2 Nákvæm vigtun: vísar til vigtunaraðgerðar með nákvæmni vog með nákvæmni ±0.0001g.
- 3 Stöðugt magn: vísar til mismunar á gæðum eftir að tvær samfelldar þurrkun eða brennsla við tilgreind skilyrði fer ekki yfir tilgreint svið.
- 4Mæling: vísar til aðgerðarinnar við að mæla fljótandi efnið með mælihólknum eða mælibikarnum og nákvæmniþörfin er táknuð með virkum tölustafi tölugildisins.
- 5 sog: vísar til aðgerðarinnar að taka fljótandi efni með pípettu og mælipípettu. Nákvæmnikrafan er táknuð með umtalsverðum tölustaf gildisins
- 6 Eyðapróf: vísar til niðurstaðna sem fást með samhliða vinnslu, að því undanskildu að engu sýni er bætt við, með sömu greiningaraðferð, hvarfefnum og skömmtum (nema magn staðlaðrar títrunarlausnar í títrunaraðferðinni). Notað til að draga frá greiningarmörk hvarfefnisbakgrunnsins og útreikningsprófunaraðferðina í sýninu.
2 kröfur um hvarfefni og grunnmynd af styrk lausnarinnar
Vatnið sem notað er í prófunaraðferðinni vísar til eimaðs vatns eða afjónaðs vatns þegar engar aðrar kröfur eru tilgreindar. Þegar ekki er tilgreint hvaða leysir er notaður til að útbúa lausnina er átt við vatnslausn. Þegar sérstakur styrkur H2SO4, HNO3, HCL, NH3·H2O er ekki tilgreindur í prófunaraðferðinni, vísar það til styrks hvarfefnaforskriftarinnar sem er fáanleg í verslun. Vökvadropi vísar til magns eimaðs vatns sem rennur niður úr venjulegu dropatæki. Við 20°C jafngilda 20 dropar 1.0 ml.
Dæmigerðaraðferðirnar við styrk lausnar eru:
1 er gefið upp í staðalstyrk (þ.e. styrkur efnisins): hann er skilgreindur sem magn efnisins sem inniheldur uppleysta efnið á rúmmálseiningu lausnarinnar og einingin er Mól/L.
2 er gefið upp sem hlutfallslegan styrk: það er gefið upp sem blandað massahlutfall nokkurra föstu hvarfefna eða blandað rúmmálshlutfall fljótandi hvarfefnisins og má skrá sem (1+1) (4+2+1)
3 gefið upp í massa (rúmmál) hlutfalli: gefið upp sem massahluti eða rúmmálshluti uppleystu efnisins í lausninni, sem hægt er að skrá sem w eða ф.
4 Ef styrkur lausnarinnar er gefinn upp í massa- eða rúmmálseiningum má gefa hann upp sem g/L eða í viðeigandi brotatölu (td mg/mL).
Kröfur og aðrar kröfur til að móta lausnir:
Hreinleiki hvarfefna og leysiefna sem notuð eru við undirbúning lausnarinnar ætti að vera í samræmi við kröfur greiningarverkefnisins. Hvarfefnin eru venjulega geymd í hörðum glerflöskum. Lúg- og málmlausnirnar eru geymdar í pólýetýlenflöskum og geymdar í brúnum flöskum í myrkri.
Samhliða próf verða að fara fram meðan á prófinu stendur. Aðferðin við framsetningu prófunarniðurstaðna skal vera í samræmi við framsetningu staðla um hollustuhætti matvæla. Útreikningur og verðmæti gagnanna skal fylgja gildum tölureglum og tölulegum skiptareglum.
Í skoðunarferlinu skal skoðunin fara fram í ströngu samræmi við greiningaraðferðir sem tilgreindar eru í staðlinum. Gera skal verndarráðstafanir vegna óöruggra þátta (eitrun, sprenging, tæringu, bruna o.s.frv.) í tilrauninni. Eðlis- og efnaprófunarstofan útfærir greiningargæðaeftirlit. Á grundvelli þess að koma á góðum tækniforskriftum ætti eðlis- og efnaprófunarstofan að hafa tæknilegar breytur eins og greiningarmörk, nákvæmni, nákvæmni og teikningu staðlaðra ferilgagna. Skoðunarmaðurinn ætti að fylla út skoðunarskrána.
