De kalibratieperiode van het meetinstrument voor laboratoriumanalyse wordt beïnvloed door vele factoren, zoals de gebruiksfrequentie, nauwkeurigheidseisen, gebruiksomgeving en prestaties.
Er kan worden gezegd dat het bepalen van de kalibratiecyclus een ingewikkelde taak is. Veel analisten hebben vaak vragen over de volgende zaken, zoals hoe je de principes en methoden van de kalibratiecyclus kunt bepalen. Wat zijn de huidige normen voor het bepalen van de kalibratiecyclus? Is het mogelijk om de kalibratiecyclus van het instrument naar believen in het laboratorium te wijzigen? Maak je geen zorgen, het antwoord zal één voor één worden onthuld!
Hoe wordt de kalibratiecyclus uitgelegd in het standaarddocument?
Het 5.10.4.4-kalibratiecertificaat (of kalibratielabel) in de CNAS-CL01 mag geen aanbevelingen voor kalibratie-intervallen bevatten, tenzij er overeenstemming is bereikt met de klant. Deze eis kan door regelgeving worden vervangen.
Er wordt duidelijk gesteld dat het kalibratielaboratorium geen aanbevelingen kan doen voor de kalibratiecyclus. De kalibratiecyclus wordt door het laboratorium bepaald op basis van het daadwerkelijke gebruik van het meetinstrument en op basis van de principes van wetenschappelijke, economische en kwantitatieve nauwkeurigheid.
Na de eerste kalibratie van het instrument wordt de tweede kalibratietijd ingesteld op 1 jaar en na 1 jaar is de kalibratie van het kalibratielaboratorium nog steeds zeer nauwkeurig (binnen het foutbereik vergeleken met de eerste kalibratie), deze kan worden ingesteld op 2 jaar. , enzovoort, de maximale lengte mag niet langer zijn dan 5 jaar, maar de periode moet tijdens de periode worden gecontroleerd. Als deze instabiel blijkt te zijn, moet deze opnieuw worden gekalibreerd.
De kalibratiecyclus moet worden bepaald
Laat me het hebben over de kalibratiecyclus, dat wil zeggen het bevestigingsinterval. Het is een van de belangrijkste stappen om de kwaliteit van meetwerk te meten en houdt verband met het slagingspercentage van het gebruikte meetinstrument. Alleen door de kalibratiecyclus strikt te implementeren kunnen we een soepele voortgang van wetenschappelijke onderzoeks- en productieactiviteiten garanderen. Om nauwkeurige en betrouwbare waarden te garanderen, moet de kalibratiecyclus wetenschappelijk worden bepaald.
Wat gebeurt er als de kalibratiecyclus onredelijk is?
Naarmate de tijd verstrijkt, is de kalibratiecyclus van het meetinstrument redelijk, afhankelijk van het slagingspercentage van de kalibratie, en hangt ook af van het historische kalibratierecord van het instrument, dat als de meest elementaire basis kan worden gebruikt.
Veranderingen in de tijd of veranderingen in de gebruiksomgeving, of veranderingen in de manier en gebruiksomstandigheden van het meetinstrument kunnen echter resulteren in een verkeerde uitlijning van het instrument. Wanneer één kalibratiecyclus van het meetinstrument is verstreken, wordt het daarom onmiddellijk gekalibreerd.
Bovendien moet tijdens de effectieve kalibratieperiode ook de afwijkingstoestand van het instrument van tijd tot tijd worden gecontroleerd. Volgens de bovenstaande informatie moet de kalibratiecyclus op de juiste manier worden aangepast om de kalibratiecyclus te verlengen of te verkorten.
Principe van het bepalen van de kalibratiecyclus
Het bepalen van de kalibratiecyclus moet twee basisprincipes van oppositie volgen:
- Ten eerste is het risico dat het instrument tijdens deze periode de toegestane fout meet, zo klein mogelijk;
- Ten tweede is de economie redelijk, zodat de kalibratiekosten tot een minimum beperkt blijven.
Om de beste balans tussen bovengenoemde risico’s en kosten te vinden, moet via een wetenschappelijke methode een grote hoeveelheid experimentele gegevens worden verzameld, die na analyse en onderzoek worden bepaald.
Moet het worden gekalibreerd volgens de cyclus die is gespecificeerd in de kalibratieprocedure?
Het gebruik van de gebruiker is heel verschillend. Als de machine zonder onderscheid wordt gekalibreerd volgens de cyclus die is gespecificeerd in de kalibratieprocedure, is het moeilijk om ervoor te zorgen dat alle meetinstrumenten tijdens de kalibratiecyclus gekwalificeerd zijn.
Daarom moet de kalibratiecyclus worden bepaald op basis van het daadwerkelijke gebruik van het meetinstrument. Omdat de werkelijke situatie echter vrij ingewikkeld is, is het moeilijk om de kalibratiecyclus absoluut correct te bepalen. Er kan alleen van worden verlangd dat het in het algemeen juist en redelijk is, zodat de feitelijke situatie volmaakter, wetenschappelijker, economischer en redelijker wordt.
Let op: Het blind verkorten van de kalibratiecyclus zal resulteren in verspilling van sociale middelen, wat ook een negatief effect zal hebben op de levensduur, nauwkeurigheid, productie en mankracht van het meetinstrument. Het kan zeer gevaarlijk zijn om de kalibratiecyclus te verlengen simpelweg vanwege een gebrek aan geld of onvoldoende personeel, wat kan leiden tot grotere risico's of zelfs ernstige gevolgen als gevolg van het gebruik van onnauwkeurige meetinstrumenten.
Bepaal de basis voor de kalibratiecyclus
Het bepalen van de kalibratiecyclus vereist een verscheidenheid aan expertise en houdt rekening met een verscheidenheid aan factoren. Als het één cyclus overschrijdt, kan dit een verslechtering van de kwaliteitskenmerken veroorzaken als gevolg van mechanische slijtage, stof, prestaties en frequentie van experimenten. De gevoeligheid voor veranderingen in deze factoren is afhankelijk van het type meetinstrument.
Goede kwaliteit kan minder worden aangetast; als de kwaliteit niet goed is, kan deze meer worden beïnvloed. Daarom moet elk laboratorium de kalibratiecyclus van elk meetinstrument bepalen op basis van de werkelijke omstandigheden.
De basis voor het bepalen van de kalibratieperiode is:
- (1) De gebruiksfrequentie. Het gebruik van frequente meetinstrumenten maakt het eenvoudig om de meetprestaties te verminderen, waardoor de kalibratiecyclus kan worden verkort. Uiteraard is het verbeteren van de aard, het productieproces en de levensduur van de grondstoffen die in meetinstrumenten worden gebruikt ook een belangrijk middel.
- (2) Vereisten voor meetnauwkeurigheid. Voor apparaten die een hoge nauwkeurigheid vereisen, kan de kalibratiecyclus op passende wijze worden ingekort. Elke eenheid moet beslissen op basis van zijn eigen feitelijke situatie en welk nauwkeurigheidsniveau vereist is. Het hoge is hoog, het lage is laag en de hoge nauwkeurigheid wordt niet blindelings nagestreefd om onnodig verlies te voorkomen; maar de nauwkeurigheid is te laag, er kan niet aan de vraag worden voldaan en het werk gaat verloren, wat ook ongewenst is.
- (3) Het onderhoudsvermogen van de unit; als het onderhoud van de unit beter is, wordt de kalibratiecyclus op passende wijze verkort; anders is het langer.
- (4) De prestaties van het meetinstrument, vooral het niveau van stabiliteit en betrouwbaarheid op de lange termijn. Zelfs voor hetzelfde type meetinstrument zijn de stabiliteit en betrouwbaarheid slecht en zou de kalibratieperiode korter moeten zijn.
- (5) Voor kalibratie-instrumenten met een hoge productkwaliteit en speciale vereisten is de kalibratieperiode relatief kort; anders is het langer.
Hoe de kalibratiecyclus wetenschappelijk bepalen?
Statistische methode: Op basis van de structurele gelijkenis, de verwachte betrouwbaarheid en stabiliteit van het meetinstrument worden de meetinstrumenten eerst gegroepeerd. Vervolgens wordt de kalibratieperiode van elke groep instrumenten vastgesteld op basis van algemeen gangbare kennis.
Tel voor elke set meetinstrumenten het aantal buitentoleranties of andere non-conformiteiten binnen een bepaalde periode, en bereken de verhouding van deze instrumenten tot het totaal aantal instrumenten in de gegeven periode voor een bepaalde periode. Instrumenten die aanzienlijk beschadigd zijn of door de gebruiker worden geretourneerd vanwege verdenking of defecten, moeten worden uitgesloten bij het bepalen van het onaanvaardbare meetinstrument. Als het aandeel niet-gekwalificeerde instrumenten hoog is, moet de kalibratiecyclus worden verkort.
Als het aandeel niet-gekwalificeerde instrumenten laag is, kan het verlengen van de kalibratiecyclus economisch verantwoord zijn. Als niet kan worden vastgesteld dat een gegroepeerd instrument (of dat van een fabrikant of een model) zich gedraagt alsof het samenwerkt met andere instrumenten in de groep, moet de groep worden gegroepeerd in andere groepen met verschillende perioden.
Uurtijdmethode: Deze methode dient om te bevestigen dat de kalibratiecyclus wordt uitgedrukt in uren daadwerkelijke werking. Het meetinstrument kan worden aangesloten op een chronograafindicator en keert terug naar de kalibratie wanneer de indicator de gespecificeerde waarde bereikt.
Het belangrijkste voordeel van deze methode in theorie is dat het aantal te bevestigen instrumenten en de kosten van bevestiging recht evenredig zijn met het gebruikstijdstip, en dat het gebruikstijdstip van het instrument automatisch kan worden gecontroleerd. Als we bijvoorbeeld de oscilloscoop van een bedrijf gebruiken, kunt u direct het continue gebruik op de oscilloscoop vinden zonder een timer aan te sluiten, wat erg handig te beheren is.
Deze aanpak heeft in de praktijk echter de volgende nadelen:
- (1) Deze methode mag niet worden gebruikt als het meetinstrument afdrijft of beschadigd raakt tijdens opslag, hantering of andere omstandigheden;
- (2) Het bieden en installeren van een geschikte timer is een hoog uitgangspunt en er moet toezicht op worden gehouden vanwege mogelijke tussenkomst van de gebruiker, wat de kosten verhoogt.
Vergelijkingsmethode: Wanneer elk meetinstrument wordt gekalibreerd volgens de voorgeschreven kalibratieperiode, worden de kalibratiegegevens vergeleken met de gegevens van de vorige kalibratie. Als het kalibratieresultaat van meerdere opeenvolgende cycli binnen het voorgeschreven toelaatbare bereik valt, kan de kalibratieperiode worden verlengd; als het resultaat buiten het toelaatbare bereik valt, moet de kalibratieperiode van het instrument worden verkort.
Grafiekmethode: Het meetinstrument selecteert bij elke kalibratie dezelfde representatieve kalibratiepunten, tekent de kalibratieresultaten in de tijd, tekent een grafiek en berekent op basis van deze grafieken de effectieve drift van het instrument in één of meerdere kalibratiecycli. Aan de hand van de gegevens in deze grafieken kan de beste kalibratiecyclus worden bepaald.
Veelgestelde vragen Vraag en antwoord
1. Kan de kalibratiecyclus van laboratoriumapparatuur op zichzelf worden gespecificeerd?
Algemene kalibratie van apparatuur wordt elk jaar aanbevolen op het certificaat. Sommige mensen zeggen dat sommige apparatuur niet elk jaar hoeft te worden gekalibreerd. Kan de kalibratiecyclus van het apparaat zelf worden gespecificeerd? Is het reviewteam goedgekeurd als het is gekalibreerd volgens de eigen gespecificeerde cyclus?
De kalibratiecyclus kunt u het beste zelf specificeren, aangezien de kalibratiecyclus gerelateerd is aan het gebruik van het apparaat. De kalibratiecyclus kan op zichzelf worden bepaald, maar moet tegelijkertijd verwijzen naar de binnenlandse metrologische vereisten (als u CNAS-accreditatie aanvraagt).
In de norm (ISO/IEC 17025:2005) 5.10.4.4 wordt zelfs duidelijk vermeld dat het kalibratiecertificaat geen aanbevelingen voor kalibratie-intervallen mag bevatten, tenzij dit met de klant is overeengekomen of uitdrukkelijk door de wet is bepaald. Daarom kan de kalibratiecyclus van de apparatuur worden aangepast, maar alleen als u een redelijke basis voor de aanpassing moet geven, anders wordt deze tijdens de audit nog steeds niet geaccepteerd.
2. Vragen over kalibratie moeten aan het apparatuurbedrijf worden gesteld?
Het kalibratiebedrijf heeft geen inzicht in de gebruiksfrequentie van de apparatuur, de onderhoudssituatie, de gebruiksomgeving en andere factoren. Hij geeft je een relatief onredelijke kalibratiecyclus, zoals een stalen liniaal, die twee of drie keer per jaar goed wordt bijgehouden; nog een stalen liniaal, leg hem op de werkbank, 8 uur per dag; de kalibratiecyclus van het kalibratiebedrijf moet 1 jaar zijn, dus de kalibratieperiode van de eerste liniaal is te kort en de kalibratiecyclus van de tweede liniaal is te lang, drie of vijf maanden kunnen onnauwkeurig zijn. Alleen voor bedrijfslaboratoria moeten externe laboratoria aan de kwalificaties voldoen en zijn de vereisten anders. Veel apparaten moeten mogelijk worden geverifieerd.
3. Contact tussen kalibratiecyclus en periodeverificatie?
De staat heeft voorschriften om het onderhoud van apparatuur, belangrijke vervangende onderdelen en instrumentmigratie tijdens de kalibratiecyclus opnieuw te kalibreren. Tijdens de kalibratiecyclus worden ook apparatuurinspecties uitgevoerd om de stabiliteit en nauwkeurigheid van de apparatuur te garanderen. Als de apparatuur hier verwijst naar de apparatuur in plaats van naar de liniaal, kompassen, enz., is de definitie van de kalibratiecyclus korter dan de door de staat gespecificeerde periode.
Het laboratorium kan de kalibratiecyclus aanpassen aan de kenmerken van het instrument, de gebruiksfrequentie, enz., zolang het apparaat zich in de juiste gebruiksstatus bevindt, kan het worden gebruikt zoals verwacht. Vaak is het nodig om maatregelen te nemen, zoals periodeverificatie, om aan te tonen dat het instrument in goede staat verkeert. Maar de kalibratiecyclus is niet zo lang mogelijk, want hoe langer de tijd, hoe groter de onzekerheid.
beknopte versie
Meting en kalibratie zijn een belangrijk onderdeel van het verbeteren van de efficiëntie van het laboratorium. Het bepalen van de kalibratiecyclus is een belangrijk onderdeel van het meetwerk. Het speelt een belangrijke rol in de productkwaliteit en servicekwaliteit. Bij het bepalen van de kalibratieperiode van het meetinstrument is het noodzakelijk om te meten. Het daadwerkelijke gebruik van het instrument wordt wetenschappelijk geanalyseerd en geëvalueerd.
