ข้อกำหนดที่เกี่ยวข้องสำหรับการทดสอบในห้องปฏิบัติการ

ข้อกำหนดที่เกี่ยวข้องสำหรับการทดสอบในห้องปฏิบัติการ

รีเอเจนต์เคมีเป็นสารเคมีที่มีความบริสุทธิ์สูงซึ่งตรงตามข้อกำหนดด้านคุณภาพบางประการและเป็นวัสดุพื้นฐานสำหรับงานวิเคราะห์ ความบริสุทธิ์ของรีเอเจนต์มีความสำคัญมากสำหรับการทดสอบเชิงวิเคราะห์ มันจะส่งผลต่อความแม่นยำของผลลัพธ์ หากความบริสุทธิ์ของรีเอเจนต์ไม่ตรงตามข้อกำหนดของการทดสอบเชิงวิเคราะห์ จะไม่สามารถรับผลการวิเคราะห์ที่แม่นยำได้ การเลือกและการใช้สารเคมีที่ถูกต้องจะส่งผลโดยตรงต่อความสำเร็จหรือความล้มเหลวของการทดลองเชิงวิเคราะห์ ความแม่นยำของการทดลอง และต้นทุนของการทดลอง ดังนั้นผู้ใช้เครื่องมือจะต้องเข้าใจธรรมชาติ ชนิด การใช้ และการใช้สารเคมีอย่างถ่องแท้

ตามมาตรฐานคุณภาพและการใช้งาน รีเอเจนต์เคมีสามารถแบ่งออกกว้างๆ เป็นรีเอเจนต์มาตรฐาน รีเอเจนต์ทั่วไป รีเอเจนต์ที่มีความบริสุทธิ์สูงและรีเอเจนต์พิเศษ

1 ข้อกำหนดทั่วไปสำหรับวิธีการตรวจสอบ

• 1 การชั่งน้ำหนัก: หมายถึงการดำเนินการชั่งน้ำหนักด้วยเครื่องชั่ง ข้อกำหนดด้านความแม่นยำจะแสดงด้วยตัวเลขประสิทธิผลของค่า เช่น “น้ำหนัก 20.0 กรัม…” ความแม่นยำของการชั่งน้ำหนักคือ ±0.1g; “น้ำหนัก 20.00 กรัม…” ความแม่นยำของปริมาณคือ ±0.01g
• 2 การชั่งน้ำหนักที่แม่นยำ: หมายถึงการดำเนินการชั่งน้ำหนักด้วยเครื่องชั่งที่แม่นยำซึ่งมีความแม่นยำ ±0.0001g
• 3 ปริมาณคงที่: หมายถึงความแตกต่างในคุณภาพหลังจากการอบแห้งหรือการเผาไหม้ติดต่อกันสองครั้งภายใต้เงื่อนไขที่กำหนดไม่เกินช่วงที่กำหนด
• 4การวัด: หมายถึงการดำเนินการวัดสารของเหลวด้วยกระบอกตวงหรือถ้วยตวง และข้อกำหนดด้านความแม่นยำจะแสดงด้วยตัวเลขที่มีประสิทธิผลของค่าตัวเลข
• การดูด 5 ครั้ง: หมายถึงการดำเนินการรับสารของเหลวด้วยปิเปตและปิเปตแบบตวง ข้อกำหนดด้านความแม่นยำจะแสดงด้วยตัวเลขที่มีนัยสำคัญของค่า
• 6 การทดสอบเปล่า: หมายถึงผลลัพธ์ที่ได้จากการทำงานแบบขนาน ยกเว้นว่าจะไม่มีการเติมตัวอย่าง โดยใช้ขั้นตอนการวิเคราะห์ รีเอเจนต์ และปริมาณที่เหมือนกัน (ยกเว้นปริมาณสารละลายการไทเทรตมาตรฐานในวิธีการไทเทรต) ใช้เพื่อหักขีดจำกัดการตรวจจับของพื้นหลังรีเอเจนต์และวิธีการทดสอบการคำนวณในตัวอย่าง

ข้อกำหนดของรีเอเจนต์ 2 ข้อและการแสดงความเข้มข้นของสารละลายขั้นพื้นฐาน

น้ำที่ใช้ในวิธีทดสอบหมายถึงน้ำกลั่นหรือน้ำปราศจากไอออน เมื่อไม่ได้ระบุข้อกำหนดอื่นใดไว้ เมื่อไม่ได้ระบุว่าใช้ตัวทำละลายชนิดใดในการเตรียมสารละลาย จะหมายถึงสารละลายที่เป็นน้ำ เมื่อไม่ได้ระบุความเข้มข้นจำเพาะของ H2SO4, HNO3, HCL, NH3·H2O ในวิธีทดสอบ จะหมายถึงความเข้มข้นของข้อกำหนดเฉพาะของรีเอเจนต์ที่มีจำหน่ายในท้องตลาด หยดของเหลวหมายถึงปริมาณน้ำกลั่นที่ไหลลงมาจากหยดมาตรฐาน ที่อุณหภูมิ 20 ° C 20 หยดเทียบเท่ากับ 1.0 มล.

วิธีการแสดงความเข้มข้นของสารละลายคือ:

1 แสดงเป็นความเข้มข้นมาตรฐาน (เช่น ความเข้มข้นของสาร) ซึ่งหมายถึงปริมาณของสารที่มีตัวถูกละลายต่อหน่วยปริมาตรของสารละลาย และมีหน่วยเป็น โมล/ลิตร

2 แสดงในรูปของความเข้มข้นตามสัดส่วน โดยแสดงเป็นเศษส่วนมวลผสมของรีเอเจนต์ที่เป็นของแข็งหลายๆ ตัว หรือเศษส่วนปริมาตรผสมของรีเอเจนต์ของเหลว และสามารถบันทึกเป็น (1+1) (4+2+1)

3 แสดงเป็นเศษส่วนมวล (ปริมาตร): แสดงเป็นเศษส่วนมวลหรือเศษส่วนปริมาตรของตัวถูกละลายในสารละลาย ซึ่งสามารถบันทึกเป็น w หรือ ф

4 ถ้าความเข้มข้นของสารละลายแสดงเป็นหน่วยมวลหรือปริมาตร ก็สามารถแสดงเป็น g/L หรือเป็นจำนวนเศษส่วนที่เหมาะสม (เช่น mg/mL)

ข้อกำหนดและข้อกำหนดอื่นๆ สำหรับการกำหนดสูตรโซลูชัน:

ความบริสุทธิ์ของรีเอเจนต์และตัวทำละลายที่ใช้ในการเตรียมสารละลายควรเป็นไปตามข้อกำหนดของโครงการวิเคราะห์ รีเอเจนต์มักจะเก็บไว้ในขวดแก้วแข็ง สารละลายน้ำด่างและโลหะจะถูกเก็บไว้ในขวดพลาสติกและเก็บไว้ในขวดสีน้ำตาลในที่มืด

ต้องทำการทดสอบแบบขนานในระหว่างการทดสอบ วิธีการแสดงผลการทดสอบต้องสอดคล้องกับการแสดงมาตรฐานสุขอนามัยอาหาร การคำนวณและมูลค่าของข้อมูลจะต้องเป็นไปตามกฎตัวเลขที่ถูกต้องและกฎการแลกเปลี่ยนเชิงตัวเลข

ในระหว่างกระบวนการตรวจสอบ การตรวจสอบจะต้องดำเนินการตามขั้นตอนการวิเคราะห์ที่กำหนดในมาตรฐานอย่างเคร่งครัด ต้องใช้มาตรการป้องกันสำหรับปัจจัยที่ไม่ปลอดภัย (พิษ การระเบิด การกัดกร่อน การเผาไหม้ ฯลฯ) ในการทดลอง ห้องปฏิบัติการทดสอบทางกายภาพและเคมีดำเนินการควบคุมคุณภาพเชิงวิเคราะห์ บนพื้นฐานของการกำหนดข้อกำหนดทางเทคนิคที่ดี ห้องปฏิบัติการทดสอบทางกายภาพและเคมีควรมีพารามิเตอร์ทางเทคนิค เช่น ขีดจำกัดการตรวจจับ ความแม่นยำ ความแม่นยำ และการวาดข้อมูลเส้นโค้งมาตรฐาน ผู้ตรวจสอบควรกรอกบันทึกการตรวจสอบ